De geur van chocolade is nooit ver weg in Ivoorkust. In de havenstad San Pedro, na Abidjan de grootste stad van het land, rijgen de magazijnen en fabrieken van opkopers en verwerkers zich aaneen tot een soort boulevard du cacao. Geen grote internationale speler die hier niet aanwezig is. Ivoorkust is wereldwijd de absolute nummer één met een marktaandeel van 35procent. Uit een rapport van Ipis en Oxfam blijkt dat —hoewel Ivoorkust en buurland Ghana samen zelfs goed zijn voor 56procent van de globale cacaoproductie— maar 0,6 procent van de bevolking in die landen ooit chocolade proefde.
2010 wordt het jaar van de grote doorbraak van cacaolabels. Fair trade is al langer een vaste waarde maar nu beginnen ook Rainforest Alliance (met nadruk op de ecologische dimensie) en Utz Certified (met normen voor een hogere productie en meer kwaliteit) stilaan populair te worden. Het regende de afgelopen maanden aankondigingen van chocoladeproducenten als Nestlé, Kraft, Mars en Cadbury. Allemaal springen ze op de kar met beloftes om de komende jaren met honderdduizenden ton duurzame en eerlijke cacao te werken. Volgens Barry Callebaut, een van de grootste cacaobedrijven ter wereld dat levert aan reuzen als Nestlé en Kraft, is de vraag naar fair trade zelfs verdubbeld.
De plotse interesse van chocoladereuzen komt niet zomaar uit de lucht vallen. In de eerste plaats zitten de bedrijven al jaren met een imagoprobleem. In het begin van het decennium verscheen een vernietigend rapport over de cacao-industrie waarin de wijdverspreide kinderarbeid en zelfs handel en slavernij aan de kaak gesteld werden. ‘De situatie is sindsdien absoluut niet verbeterd', vertelt Sié Kambou van Unicef. Vandaag kan niemand garanderen dat zijn chocolade niet besmeurd is. Oxfam bindt dit jaar in zijn campagne de strijd aan met de kinderarbeid.